Jacket

Posted on April 7, 2008

2


[This blog has a new domain: http://philippineaffairs.com/]

Written by Ted Palacio
Republished from the PILLARS
Breaking Concepts Column, page 10
Volume 25, Number 3, February 1996 Issue

Nagtutunaw na an yelo sa Siberia. Hinigutan ko an pagkakakugos ko sa manipis kong T-shirt. Nagtataradom an lipot kan duros sa sakuyang manga tulang. Paminsan-minsan, napapakubog ako. Nagkakaratal an sakong manga bagang. Nagraragot an bilog kong hawak sa lipot.

Naihapot kan saro kong kabistado: “Tano kaya ta dai ka magsulot ning jacket?” Baka daa mapulmunya. Sabi pa man ni Bong Barrameda sa Trivia, mas dakol daa an nakukunsumong enerhiya kan hawak kung yaon sa malipot nin huli sa paminsan-minsan na pagtatakig para mamantenir an tamang temperatura.

Mayo kaya akong jacket. Kaya arog na lang ako kaini. Paharahandig lang sa mga harigi, nagpapasalipit lang sa mga lanob, pasirong-sirong sa manga waiting shed. Paminsan-minsan pag may piso sa bulsa nakakasupsop man nin aso kan Winston na pangontra sa lipot.

Arog na ako kaini kan nakaagi pang Disyembre. Mayong kasuknong an manipis kong T-shirt. Garo manga dagom an huyop nin duros. Pero mala ta buhay pa man ako. Kung kaidto nakakatagal ako, ta’no man dai ko giraray magibo ngonyan?

Arog na ako kaini puon pa kaito. Mayo na kaya akong jacket.

Natatandaan ko pa si huring jacket sa buhay ko. Haloy nang maray idto. Natatandaan ko pa. Kaidto maimbong an manga aldaw dawa sa panahon nin tag-uran asin taglipot. Nakakarabas dawa nagbabagyo. Nag-oogma sa tahaw nin uran. Sinasabat an makusog na duros na nagyeyelo sa lipot. Kaidto yan.

Minsan mauran, pasiring ako sa sentro. Nakasakay ako sa may likod kan drayber sa traysikel. Hinuba ko an jacket kong nabasa sa uran asin sinablay sa may nakabalagbag na batbat sa likod kan traysikel.

Sa paglayog kan isip nagtuninong an pagragot kan motor: “Mahiling ko daw ‘to ngonyan? Tano daw ta garo pirmi nang harayo an hiling niya? Minsan pag nakakaibanan dai na naggigirong. Dati man baga maogmahon kami pag nag-iistoryahan. Dati man baga nagrurulukot sa ngirit pag nagsusurubahan. Nagrarayo na siguro an boot niya sako…”

Dai ko lugod narisa, nasa atubangan na palan kan Robertson an traysikel. Maray ta may nagpara. Dali-dali man akong nagkapkap ning uno singkwenta sa bulsa. Sabay tagbang sa nagraralapatak na uran. Pasiring sa gilid na may waiting shed. Napaglingaw na kan jacket sa likod kan traysikel. Adios!

Kaya arog na lang ako kaini. Nag-aagrangay sa lipot sa kada rapado nin duros. Dawa habo ko kaini, ano an magigibo ko? Mayo na akong jacket.

Posted in: Uncategorized